یکی را دوست میدارم ولی افسوس ...

عاشقانه اما برای تو :::

مرگ


 

من بی تو... مگر...مگر منی بی تو هست

 

از زندگی بدون تو شستم دست

 

می خواستم از دست خودم بگریزم

 

مرگ آمد و بند کفشهایم را بست

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم اسفند 1388ساعت 8:27  توسط یه دیوانه   | 

برای تو

با من بمان و هیچگاه از کنارم نرو...

 

تو باشی من نفس میگیرم ، تو باشی من جانی تازه میگیرم...

 

با من باش ، تا آخرین نفس ، تا لحظه ای که جان دارم عزیزم...

 

ای تمام هستی ام تو تمام زندگی منی ، با من بمان و زندگی را از من نگیر!

 

مگر به جز تو چه کسی در این دنیا دارم ؟

 

تو تنها کسی هستی که دیوانه وار دوستش دارم ، تو تنها کسی هستی که همدم شب

 

و روزم و رفیق لحظه های زندگی ام است ...

 

ای همدم شب و روزم با رفتنت  شبهایم را بی مهتاب و روزهایم را مثل شبهایم نکن !

 

ای رفیق لحظه های زندگی ام ، این لحظه های زیبای با تو بودن را از من نگیر !

 

همه دلخوشی ام تویی ، بهترین لحظه زندگی ام آن لحظه است که در کنار تو هستم و

 

در آن چشمهای زیبایت نگاه میکنم و آرام با صدای آهسته میگویم که دوستت دارم

 

عزیزم...

 

بمان که با ماندنت در کنارم یک دنیا خوشبختی را به من هدیه میدهی !

 

ای زیباترین زیبایی ها ، ای مظهر خوبی ها ، ای تو لایق بهترین ها با منی که بدجور

 

دیوانه آن قلب مهربانت هستم بمان و با رفتنت  زندگی را به کامم تلخ نکن !

 

با رفتنت من نیز از این دنیا خواهم رفت ، گفته بودم که این دنیا را بدون تو نمیخواهم!

 

از تمام دار این دنیا تنها تو را دارم و تنها تو را میخواهم !

 

تویی که قلبم را از عشق و محبت خودت جان دادی ، و به منی که خسته از تنهایی ها

 

 بودم نفس دادی!

 

با من بمان ، تا آخرش ! آخرش همان لحظه ای است که می فهمی تنها تو را

 

میخواستم!

 

آخرش همان روزیست که خواهی فهمید چقدر تو را دوست داشته ام !

 

آخرش همان لحظه ای است که خواهی فهمید از عشقت مرده ام....

 

آری از عشقت مرده ام....

 

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 18:54  توسط یه دیوانه   | 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 9:58  توسط یه دیوانه   | 

محبت

محبت
نام تو رو آورده ام دارم عبادت میکنم
                            گرد نگاهت گشته ام دارم زیارت میکنم
دستت به دست دیگری از این گذشته کار من 
                            اما نمی دانم چرا دارم حسادت میکنم
گفتی دلم را بعد از این دست کس دیگر دهم
                            شاید تو با خود گفته ای دارم اطاعت میکنم
رفتم کنار پنجره دیدم تو را تا بگذریم
                            چیزی ندیدم این چنین دارم رعایت میکنم
من عاشق چشم تو ام تو مبتلای دیگری
                             دارم به تقدیر خودم چندیست عادت میکنم
تو التماسیم می کنی جوری فراموشت کنم
                             با التماس ولی تو را به خانه دعوت میکنم
گفتی محبت کن برو باشد خداحافظ ولی 
                              رفتم که تو باور کنی دارم محبت میکنم

 

 


                    
+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 10:40  توسط یه دیوانه   | 

دوستت دارم

هیچکی از رفتن من غصه نخورد
هیچکی با موندن من شاد نشد
وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت
بغض هیچ آدمی فریاد نشد

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد
دل من میخواست تلافی بکنه
پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد


وقتی رفتم نه که بارون نگرفت
هوا صاف و خیلی هم آفتابی بود
اگه شب میرفتم و خورشید نبود
آسمون خوب میدونم مهتابی بود

دم رفتن کسی گفت سفر بخیر
که واسم غریب و نا شناخته بود
اما اون وقتی رسید که قلب من
همه آرزوهاشو باخته بود

چهره هیچ کسی پژمرده نبود
گلا اما همه پژمرده بودن
کسائیکه واسشون مهم بودم
همه شاید یه جوری مرده بودن

وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد
دل من میخواست تلافی بکنه
پس چشه هیچ کسی عاشقم نکرد

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم خرداد 1387ساعت 8:39  توسط یه دیوانه   | 

برای او

می روم خسته و افسرده و زار     سوی منزلگه ویرانه ی خویش

 

 

به خدا می برم از شهر شما        دل شوریده و دیوانه ی خویش

 

 

 

می برم،تا که در آن نقطه ی دور    شستشویش دهم از رنگ گناه

 

 

 

شستشویش دهم از لکه ی عشق زین همه خواهش بیجا و تباه

 

 

 

می برم تا زتو دورش سازم            زتو،ای جلوه ی امید محال

 

 

 

می برم زنده بگورش سازم           تا از این پس نکند یاد وصال

 

 

 

ناله می لرزد،می رقصد اشک       آه،بگذار که بگریزم من

 

 

 

از تو،ای چشمه ی جوشان گناه   شایدآن به که بپرهیزم من

 

 

 

بخدا غنچه ی شادی بودم           دست عشق آمد و از شاخم چید

 

 

 

شعله ی آه شدم،صد افسوس    که لبم باز بر آن لب نرسید

 

 

 

عاقبت بند سفرپایم بست           می روم،خنده به لب،خونین دل

 

 

 

می روم از دل من دست بدار       ای امید عبث بی حاصل

 

 

 

 

 

 

امشب از آسمان دیده ی تو         روی شعرم ستاره می بارد

 

 

 

 

در زمستان دشت کاغذ ها          پنجه هایم جرقه می کارد

 

 

 

شعر دیوانه ی تب آلودم             شرمگین از شیار خواهش ها

 

 

 

پیکرش دوباره می سازد            عطش جاودانه آتش ها

 

 

 

                         آری آغاز دوست داشتن است

 

 

 

گر چه پایان راه ناپدید است         من به پایان دگر نیندیشم

 

                         که همین دوست داشتن زیباست

 

از سیاهی چرا هراسیدن            شب پر از قطره های الماس است

 

 

 

آنچه از شب بجای می ماند        عطر خواب آور گل یاس است

 

 

 

آه بگذار گم شوم در تو               کس نیابد دگر نشانه من

 

 

 

روح سوزان و آه مرطوبت             بوزد بر تن ترانه من

 

 

 

آه بگذار زین دریچه باز                خفته بر بال گرم رویاها

 

 

 

همره روزها سفر گیرم               بگریزیم ز مرز دنیاها

 

 

 

دانی از زندگی چه می خواهم   من تو باشم..تو..پای تا سر تو

 

 

 

زندگی گر هزار باره بود             بار دیگر تو..بار دیگر تو

 

 

 

آنچه در من نهفته در یائی است  کی توان نهفتنم باشد

 

 

 

با تو زین سهمگین طوفان         کاش یا رای گفتنم باشد

 

 

 

بس که لبریزم از تو می خواهم   بروم در میان صحراها

 

 

 

سر بسایم به سنگ کوهستان   تن بکوبم به موج دریاها

 

 

 

آری آغاز دوست داشتن است     من به پایان دگر نیندیشم

 

 

 

                        که همین دوست داشتن زیباست

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 13:36  توسط یه دیوانه   | 

محو و مات

گفته بودی:

که چرا محو تماشای منی ؟

                                            و آن چنان مات که یک دم مژه بر هم نزنی 

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود 

                          

                                                ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 16:34  توسط یه دیوانه   | 

زندگی

زندگی مجذور آیینه است

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما

زندگی هندسه ی ساده یکسان نفس ماست

زندگی رسم خوشایندی است

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد به اندازه عشق

زندگی چیزی نیست که لبه طاقچه عادت از یاد من وتو برود

سهراب سپهری

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 16:33  توسط یه دیوانه   | 

سكوت

من از تو مینویسم کلام تازه ای 

 تو از من مینویسی که پر اوازه ای 

 رسیده وقت رفتن نشسته تو چشام 

 سکوت مبهم تو شکسته تو صدام

 برای کوچ اخر تو همراه منی 

 برای دل بریدن دلیل رفتنی

 میمونه کنج سینم هوای انتظار

 میخونم شعر رفتن تا برگرده بهار

 تو دریای نگاهت شکسته قایقم 

 تو دنیای بزرگت غریبی عاشقم

برای شعر خوب تو میخونم 

 مسافر وقت رفتن خدا حافظ بگو 

 تو کوله بار عشقی سفر تا راه دور

 که زیر سایه بون تو میمونم

 سفر تا انتها تو هم با من بیا تو ای همراه من تموم لحظه ها

 تو تنها عاشقی برای قصه هام بیا با من بمون تو نبض جاده ها 

 که مقصد منتظر برای ما

 سکوت و میشکنه صدای ما

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 8:37  توسط یه دیوانه   | 

سایه

رستنی ها کم نبود، من کم بودم، من خشک بودم، پزمرده بودم تا روی زمین خم بودم
گفتنی ها کم نبود من کم گفتم، مثل هزیان دم مرگ از اول اینچنین در هم و برهم گفتم
دیدنی ها کم نبود، من کم دیدم، جای میلاد عقاقیها را بی سبب از زمستان پرسیدم
چیدنی ها کم نبود، من کم چیدم، وقت گل دادن عشق بی سبب حتی از پرتاب گل سرخ ترسیدم
خواندنی ها کم نبود، من کم خواندم، من ساده ترین شکل سرودن را در معبر باد، با دهانی بسته واماندم
من کم خواندم، من واماندم، من کم چیدم، من کم دیدم، من کم گفتم....
من کم نه، درهم نه باید با تو بودم!!
من حق داشتم که در شبهای جنبش نبض آدم بودم!!
من حق داشتم که به اندازۀ ما هم شده، با تو بودم...
کاش بودی تا عطرت با من بود،کاش بودی تا سهم من از بودن، جنگ نه عشق تن به تن بود
با من باش، از همیشه دیوونه ترم، با من باش میخواهم آبروی عشق را بخرم
با من باش بد جوری سزاوار توام،با من باش میدونم حوصلتو سر میبرم...
با من باش تا هق هقم بند بیاد...با من باش...با من بودی ای کاش...
بیا و برای تمام نفسهایم شعر بگو، بیا مرا از ته خاک بیدار کن، مرا شستشو بده
مرا خط به خط بخوان، شکار تمام لحظه ها را به من یاد بده...بـیــــــــــــــــــــــــــــــــا
+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 9:48  توسط یه دیوانه   |